Yazı

Ayaslug İstasyonu (2)
Ayaslug İstasyonu (2) 

Ali Can

…“Demirden yol” Ayaslug’a ulaşınca, Şirince(Çirkince-Kırkınca) Köyü’nde yaşayan Rumlar arasında da büyük bir sevinç yaşanmıştı.

Dido Sotiriyu, meşhur kitabında bu olayı şöyle anlatmaktadır: “Çirkince’de yaşam böyle sürüp giderken, birgün İzmir’den bir haber geldi. İzmir ile Aydın arasına demirden bir yol yapılacaktı ve üzerinde demir tekerlekli vagonlar gidecekti. Bu yolun bir durağı da Ayaslug olacaktı.“ Şirinceliler bu duruma çok sevindiler çünkü arazileri ve malları değerlenecekti.
Ayaslug İstasyonu açıldıktan sonra, Demiryolcular Aydın yönünde çalışmalara devam ettiler. Ancak, demiryolu inşaatının devamında mühendisleri ve işçileri çok zorlu  bir etap bekliyordu. 11 metre rakımlı Ayaslug’dan, 233 metre rakımlı Aziziye’ye(Çamlık) doğru ilerlenecek ve büyük tüneller açılacaktı. Bu ağır iş, yaklaşık 3 yıl sürdü. Demiryolunun, önce Pollio Su Kemerleri’nin altından geçirilmesi gündeme geldi. Ancak arkeoloji meraklısı mühendisler, bu fikre karşı çıktılar. Yamaçlara istinad duvarı yapıldı, yol dağın yamacından ilerledi. 230 metrelik ilk tünel kolay açıldı. Hemen ikinci tünel için proje yapıldı  ancak, sonuç çok ürkütücüydü. Çünkü ikinci tünel 1014 metreydi.
 
                      İzmir-Aydın Demiryolu tünelleri açılırken
Bu tünel dönemin hatıra defterlerinde de yerini almıştı: ” Tünel çok uzun ve korkunçtu. Tünelin karanlığından ve havasızlığından birdenbire ziya ve hava bolluğu içerisindeki Aziziye çamlığına girilince hissedilen zevk,  doyulabilecek şeylerden değildi.”
Çamlık İstasyonu’na tekrar döneceğim ancak, burada değinmişken Ortaklar hakkında da birkaç söz yazmak  isterim.  Ortaklar’ın eski adı Reşadiye’dir.  Yolun önemli duraklarından biri de Reşadiye İstasyonu’dur. Demiryolcuların Reşadiye’yi tercih etmelerinin en önemli nedenlerinden biri de köyün tam ortasında bulunan büyük su kaynağıdır. Bu su kaynağı buharlı lokomotifler tarafından kullanılmıştır. Ayrıca en önemli incir depolama yerlerinden biri de burada kurulmuştur.
Aydın demiryolunun, Söke şubesi hattı(1890), Reşadiye’den ayrılıyordu. Dolayısıyla trenler Reşadiye’de 15-20 dakika beklemek zorunda kalıyordu. Bu süre zarfında hem Söke’ye gidecek yolcular biniyor hem de trenler su alıyordu. Alsancak’tan hareket eden bir tren 5 saatlik bir yolculuktan sonra Reşadiye’ye(Ortaklar) varıyordu. Trende yemek olmayınca, uzun yol da yolcuları hayli acıktırınca,  “girişimci” Ortaklar halkı, trenin bekleme süresini ganimet bilip, çöp-şişi icat ettiler. Buharlı lokomotifin dumanları Aziziye(Çamlık) semalarında görününce, kargıya dizilmiş etler, küçük mangallara atılıyor ve ekmek arasında satılıyordu. Şimdi bu çöp-şiş, Selçuk’a mı, Ortaklar’a mı aittir tartışması sürer gider. İbrahim Becer’in deyimiyle: “Bu pilav daha çok su kaldırır.”
Neyse, Aziziye’ye (Çamlık) dönelim.
Demiryolu şirketinin mühedisleri Aziziye’ye yerleştiler. Kendilerine İngiltere’dekilere benzeyen bir köşk inşa ettiler, at gezintileri için belli aralıklarla çam ağaçları diktiler.  Bugün Sultanköy Ticari işletmelerinin içerisinde bulunan bu köşk,  bir ara otel olarak da kullanılmıştır.
 
Efes kazılarını başlatan Wood’un, Çamlık Köyü’ndeki köşkü
Ve Ayaslug,  geçen yazıda Ayaslug’da hareketli günler başlamıştı dedim, devam edecek dedim ancak, bir türlü gerçek konuya giremedik. Neyse,  şimdilik bir fotoğraf vereyim. Daha sonra ilginç bir hikaye aktaracağım.
 
Devam edecek……….

7 Mayıs 2010  09:19:57 - Okuma: (1662)  Yazdır




Haftanın Hit Haberleri

İstatistik