Yazı

Beyaz Atlıyla
Beyaz Atlıyla 

Nuri Gökgöz

İnsan olmayı öğrenir hayalini büyüttüğü sevgisizliğin içinde kendini kaybederken. Hayalleri sakıncalı olsa da varlığıyla huzur bulur ve rahatlar. Hayalleriyle yaşadığının idrakine varır ve kendini aşar birçok konuda. Yasak Ağaçların Çiçek Açtığı Gönüldür o artık.

İşte hayat okulu dediğimiz bu âlemde, insanoğlu acılar içinde hazanı yaşarken, hayal dünyasında kurduğu baharları da yaşamak ister. Ne kadar, nereye kadar yaşabilir bilinmez ama yaşar işte yaşabildiği kadar. Çünkü insanoğlu bir ırmak gibidir. Dağları aşar, vadilere uzanır ovalardan geçerek Ummanlara ulaşır ve o derinliklerin içinde küçük bir nokta gibi kaybolur gider.

Kaybolmayan bıraktığı tatlı ve acı anılardır. Acımasız zaman bu işte, Dertler musallat olur, kem talihli başına, Yüreği sızlar, aynalarda bakarken gözyaşlarına. Bir masaldır sanki yaşananlar ve bir beyaz atlı gelir. Çekemezsin der bunca yükü, Bilir ki sevdası içinde dinmez bir ülküdür. Oda bilir ki; Baharlar kar etmez, erken gelen kışına, Ama geçer o kışlarda diğer kışların gelip geçtiği gibi. Sabrı deva bulmaz. Her vuslat bir ayrılıktır aslında. Yollar biter mi diye düşünür ve yanan bağlarında açan gülleri dermesi için bülbülünü bekler.

Bitmez hasretliği, ak üstüne karalar bağlar. Gökyüzüne uçar, bulutlara uzanır, rüzgârlara takılıp, toprağa akar yeniden. Susuz çölleri kuru toprakları ıslatır, yanan bağlarında açan gülleri sular gözyaşlarıyla. Gelen bayramdır güller için. Hazan bayram ederken, gülşeni yakar ateşler. O zaman ağlar yine ona eşlik eder yer gök deniz, yakarken toprağı güneş. Hüzün yağar ömürlere.

Aslında yeşili sever ama her yer sarışındır. Çekilmiş kuru pınarlardan su içerken uyanır bir an serabın ortasında. Kanat çırpar kuru bir dala konup çiçek olur. Birikir isyanları, kırılır umutları dargın yaşarken yenibaharları. Vuslat beklemek zordur bilir bunu açan taze yaprak. Alışır dertlerle yaşamaya. Deryaları aşar ama gökler aman vermez. Çınarlarında gölgesi yoktur artık kuru dallarının boynu bükülmüştür. Toprakta dayanamaz savruldukça sağa sola kopan çınar dalları.

Çağlayanların sesi duyulur yürek seslerine karışan. Taneler yanar nar ağacının sallanan dallarında. Sanki bir darağacıdır sallanan. Derin bir uykuya dalar hayalleri masallardaki gibi, gelen beyaz atlısıyla.

Sevgiyle kalın.

Nuri Gökgöz (Toprağın Sesi)


5 Mart 2010  11:28:12 - Okuma: (803)  Yazdır




Haftanın Hit Haberleri

İstatistik