Yazı

Şehitler
Şehitler 

Nuri Gökgöz

doymadım doyamadım

doymadım doyamadım
yitirdim yavrumu ağlayamadım
lanet olsun ona kurşun sıkan ellere
ben memedime doyamadım Nuri Gökgöz

GÖZLERDEN DAMLAYAN ŞEHİT YAĞMURLARI

Ülke genelinde gökyüzündeki bulutlar ağladı önce.Sel oldu aktı sular.Sonra anaların gözyaşları başladı hain tuzaklarda vatan için can veren kınalı kuzularımız için.Kızgın lavlar düştü dört bir yana.Al bayrağa sarılı Mehmetlerimizi son yolculuğa uğurladık.

Milyonlar haykırdı ,ülkemiz üzerinde oynanan oyunlara son verin. Dökülmesin bu kanlar yitirilmesin bu canlar. Ağlamasın yüreklerine taş basan analar.

Bakın bir yavru şehit babası için ne diyor.“Yine seni özledim.Yine aklım karıştı baba..Özlem aklı karıştırır mı? Bunu öğretmemiştin bana.Bugün benim doğum günüm. Şimdi sekiz yaşımdayım. Büyüdüm erkek oldum ama hala anlamıyorum sen neden yoksun baba. Önlük bana çok yakıştı. Senin hep görmek istediğin gibi pırıl pırıl bir öğrenci oldum ama sen göremedin üzgünüm çok üzgünüm baba...Karlı bir kış günüydü. Seni bir tabutun içine koymuşlardı. Yine çok yakışıklıydın. Derin bir uykuya dalmıştın. Çağırdım defalarca seslendim sana,cevap vermedin küstüm sonra. Hani söz vermiştin. Kartopu oynayacaktık ilk kar yağdığında. Hava çok soğuktu ama babannem ağlarken ''oooyyy ciğerim yanıyor'' diyordu.

İnsanın ciğeri nasıl yanar baba? Çok büyük bir kalabalık vardı. Herkes ama herkes ağlıyordu. Hep bir ağızdan ''ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ'' diyorlardı. Sen şehitsen ölmüş olamazsın.

Ölmediysen nerdesin baba? Kocaman bir Türk bayrağına sarmışlardı tabutunu.Sen onu hep göklerde görmek isterdin.''Kutsal sevdam bayrağım'' derdin ya hani. Nedense biraz da kıskandım o zaman seni. Affet baba. Peki neden anlamıyorum hala.
Şimdi sen öldün mü? O zaman vatan bölündü mü? Çok karıştı aklım baba. Vatanı kim bölmek ister ki. Bu büyük günah değil mi? Dedem anlatırdı ya hep ''benim dedem Çanakkale’de şehit oldu vatanı kurtarmak için'' derdi ya... O zaman büyük büyük dedem yok yere mi öldü? Neden tekrar vatanı bölmek istiyorlar baba? Hani okula gidince her şeyi öğrenecektim. Bunları neden öğretmiyorlar baba? Bildiğim tek şey var.O da sen yoksun yanımda. Annem çok özlüyor seni biliyorum. Babanla gurur duyuyorum diyor. İnsan gurur duyunca ağlar mı? Özleme alışır mı baba?

Peki gurur senin yerine kardeşimi koklar mı? Beni maça götürür mü acaba? Biliyor musun baba,benim ciğerim yanmıyor elledim sıcak değildi fazla. Hem duman da çıkmıyor. Ama içimde bir yer var. Seni her düşündüğümde orası çok acıyor,sızlıyor,sanki kopacakmış gibi oluyor.Sanki birileri devamlı kalbimi sıkıyor. Bu acı nasıl diner? Ellerin ellerimi nerde bekler? Koşabilmek için seninle yollar bizi nasıl özler? Vatanı hangi canavar böler? Onlara senden başka kim dur der? Gel de anlat bana. Anlat, öğret ki bende şehit olayım baba. “Menşure Şahin

İşte böyle isyan ediyor 8 yaşındaki minik yavrumuz Eskişehir’ li bir şehit kardeşimizde bakın neler diyor.

“Hakkari- Şemdinli'deki PKK saldırısında şehit olan askerlerden biri benim biricik abimdi. Şu an bu satırları yazarken ağlıyorum. Annem ağlamaktan baygınlık geçirdi. Hastaneye kaldırıldı. Babam hiç konuşmuyor. Sadece gelip başımı okşuyor. Biliyorum, abim artık geri gelmeyecek. "Şehitler ölmese de" abim geri gelmeyecek. Benim acımı kim dindirebilir? Ya babamınkini? peki ya canım annemin acısını? Dindirmeye kimin gücü yeter? Kimin yüreği bizim yüreğimizin acısını hissedebilir? Abimi şehit eden teröristlere soruyorum: Siz insan evladı değil misiniz?

Sizin anneniz, babanız, kardeşleriniz yok mu? Sizde hiç yürek yok mu? Yazık değil mi şimdi bize?
Ne desem abim geri gelmeyecek. Artık biz nasıl yaşarız bilmiyorum. Bildiğim tek şey, abimin geri gelmeyeceği. Bitanecik abim senin için canımızı verirdik. Çaresiziz. Dayanılmaz bir acı içerisindeyiz. Ateş düştüğü yeri yakıyor abicim.İçimize ateş düştü abicim.Geri gelmeyeceğini bilsem de, "Şehitler ölmez " abicim.

Tarihler boyunca hala ders almadık mı dersiniz? Uyanmanın vakti gelmedi mi? Bu güzel ve kadersiz memleketimin dağları hep yaslımı olacak?Vatanımızı koruyan canımız her şeyimiz mehmetciklerimiz bizden güç bekliyor.

“Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker
Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
Gömelim gel seni tarihe desem sığmazsın.” M.A.ERSOY

Sözlerimi bir elin nesi var iki elin sesi var.” “Birlikten kuvvet doğar” diyerek noktalıyorum.Sonra yarın çok geç olmasın can dostlar.


12 Haziran 2007  00:45:52 - Okuma: (1669)  Yazdır




Haftanın Hit Haberleri

İstatistik