Yazı

ÇANAKKALE RUHUNU HİSSETMEK –I-
ÇANAKKALE RUHUNU HİSSETMEK –I- 

Ümran Songun

ÇANAKKALE RUHUNU HİSSETMEK –I-

“BU MEMLEKETİN TOPRAKLARI ÜSTÜNDE KANLARINI DÖKEN KAHRAMANLAR!
BURADA DOST BİR VATANIN TOPRAĞINDASINIZ.
HUZUR VE SUKUN İÇİNDE UYUYUNUZ.
SİZLER MEHMETÇİKLERLE YANYANA KOYUNKOYUNASINIZ.
UZAK DİYARLARDAN EVLATLARINI HARBE GÖNDEREN ANALAR!
GÖZYAŞLARINIZI DİNDİRİNİZ.
EVLATLARINIZ BİZİM BAĞRIMIZDADIR.
HUZUR İÇİNDEDİRLER VE HUZUR İÇİNDE RAHAT RAHAT UYUYACAKLARDIR.
ONLAR BU TOPRAKLARDA CANLARINI VERDİKTEN SONRA
ARTIK BİZİM EVLATLARIMIZ OLMUŞLARDIR.”
1934, K. ATATÜRK
 
              Çanakkale ruhunu yürekte hissetmek önemlidir. Yüreğiniz sıkışıyor, sesiniz titriyor ve içiniz coşup gözlerinizin yaşarmasına engel olamıyorsanız Çanakkale ruhunu yüreğinizde hissediyorsunuz demektir. Milli şuurunuz uyanmış onca can boşuna bu topraklar için feda edilmemiş demektir.
 
       Fransız mezarlığındadikilen anıtta “ FRANSA İÇİN ÖLDÜLER” yazıyor. İnsan ister istemez kimin topraklarında Fransa için öldüler, burada ne işleri vardı diye düşünmeden edemiyor. İşte burada Atatürk’ün seçilmiş insan profili çıkıyor ortaya. Büyük abidede ülkemizin her köşesinden gelerek, vatanları için can verip şehit olmuş binlerce Mehmetçik’in arasında Atatürk’ün mermer bir bloğa yazılmış sözlerini görünce düşüncelerimden utanıyorum. “ ...analar! gözyaşlarınızı dindiriniz....onlar bu topraklarda canlarını verdikten sonra artık bizim evlatlarımız olmuşlardır.” içime işledi bu sözler, belki de Çanakkale’ de beni en çok etkileyen şey Atatürk’ün söylemiş olduğu bu sözlerdi. Hangi devlet adamı, bir önder, savaş kazanmış bir asker... söyleyebilir bu sözleri. Ya da bu güne kadar tarihe imza atmış hangi lider böyle bir düşünceye sahiptir?
 
        Belediyemizin böyle bir organizasyon yapmasına çok sevindim. Keşke elinde imkan olan her güç böyle organizasyonlar yapabilse. Kaybetmekte olduğumuz kültürümüze, tarihimize ve vatan topraklarımıza bilinçlenerek sahip çıkabilsek. En iyi öğrenme yöntemi göze ve kulağa hitap şekliyle olur. Zihinlerde kalan şekillerdir. Çünkü beynimiz her şeyi şekil olarak algılar.
 
      10 Kasım’ da Atamızın ölüm gününü anmak, ancak Çanakkale’de şehitlerimizi ziyaret edip ruhlarına bir Fatiha okuyarak mümkündür diye düşündüm. 8 Kasım akşamı belediyemizin aynı düşünceler içerisinde Selçuk halkına sunduğu imkandan faydalanarak bana numarası verilen otobüse bindim. Onca kalabalığın büyük bir izdiham yaratacağı düşüncesi vardı içimde. Fakat her şey öylesine profesyonelce hazırlanmış ki inanın çok mutlu oldum. Her otobüse bir numara verilmiş ve otobüse binen insanlara da yakalarına yapıştırılmak üzere bindikleri otobüsün numarasını içeren üzerinde Atatürk’ün resmi ve “ yolundayız-yollardayız” sloganı olan etiketler ve Atatürk rozetleri dağıtıldı. Ve de Otobüse binip yola çıktığımızda göreceğimiz yerleri tanıtan, anlatan cd’ler gösterime başladı.
 
      105 otobüs Çanakkale’de feribotların kalkış saatleri ve araç alım sayısı göz önünde tutularak otuz ikişerli dört gruba ayrıldı. Böylece trafik aksamamış, Çanakkale’de feribot önünde yığılmalar olmadan ve hiç beklemeden karşıya geçiş sağlandı. Karşı tarafa geçişten sonra herkese kahvaltı için kumanya dağıtıldı. İnsanların susuz kalmaması da düşünülmüş ayrıca her otobüse su ve birer kasa da mandalina verilmişti. 105 otobüste birer görevli vardı ve her görevli telefonla sürekli aranıp bir aksilik olup olmadığı konusunda bilgi alınıyor ve talimatlar veriliyordu.
       
        Sabahın ilk saatlerinde (5:30 da) gezimiz başladı. Her otobüste otobüsün numarasını içeren pankartlar vardı, birer rehber eşliğinde her otobüs gruplar oluşturuyor taşıdıkları pankartları takip ederek grubundan ayrılmadan gezdiği her yeri rehberlerden dinleyerek, görüp yaşayarak öğreniyorlardı. Tarihimizi öğreniyorduk ve çektiğimiz fotoğraflarla da yaşadığımız o anları ölümsüzleştiriyorduk. Öyle bir organizasyon vardı ki 105 otobüsteki insanları durup gezdiğimiz yerlerde ya bir kez görüyor ya da hiç görmüyorduk. Öğleden sonra saat 14:00 de hiçbir karışıklık olmadan gezimiz bitmiş ve çok şey öğrenmiştik. Çanakkale ruhunu özümsemiş ve hissetmiştim. Hissettiklerimi yazımın devamında sizlerle paylaşacağım.
Selçuk Belediyesine Milli Bilincimizi halkımıza aşılamak adına böylesine anlamlı bir günde bu geziyi gerçekleştirdikleri için teşekkür ederim. Emeklerinize sağlık...

10 Kasım 2008  23:16:13 - Okuma: (1768)  Yazdır




İstatistik