Yazı

Dinleyin Beni Öğretmenlerim
Dinleyin Beni Öğretmenlerim 

Nuri Gökgöz

Dinleyin Beni Öğretmenlerim

Alnımızda bilgilerden bir çelenk / Nura doğru can atan Türk genciyiz / Yer yüzünde yoktur, olmaz Türk'e denk / Korku bilmez soyumuz / Şanlı yurdum, her bucağın şanla dolsun / Yurdum seni yüceltmeye antlar olsun / Candan açtık cehle karşı bir savaş, / Ey bu yolda ant içen genç arkadaş / Öğren, öğret hakkı halka, gürle coş / Durma durma koş /  Şanlı yurdum, her bucağın şanla dolsun / Yurdum seni yüceltmeye antlar olsun.
     Büyük kurtarıcımız Mustafa Kemal Atatürk’ün “ öğretmenler; yeni nesil sizin eseriniz olacaktır “ diye emanet ettiği, yarınlara ışık saçan, gelecek nesilleri yetiştiren ve yetiştirecek olan öğretmenlerimiz. Yıllarca bıkmadan usanmadan, acılarımızı hüzünlerimizi ve sevinçlerimizi paylaşan, kendi acılarını bizlere yansıtmadan zor koşullar altında yaşayan, her türlü zorluğa sabreden öğretmenler.
   Toplumun gerçek mimarları, sizler, yurdumun dört bir yanına, karanlıktan aydınlığa bir mum gibi ışık verirken kendi eriyip giden eli öpülesi insanlarsınız. Gününüz kutlu olsun. Hani bir söz vardır.”Ağaç yaşken eğilir ”O genç ağaçlara şekil veren, bıkmadan usanmadan gece ve gündüz nakış gibi işleyen sizlersiniz.
    ”Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum” sözünden de anlaşılacağı gibi hakkı ödenemeyecek olan değerli öğretmenlerimiz. Uzatın ellerinizi hepinizi öpmek istiyorum bu gün. Dertleri çok dermanları yok ama yüzleri daima gülen öğretmenlerim. Sizindir dağlarına gelinlik giydirilmiş memleketimdeki düğünler. Çalsın davullar. Sizler için türkü söylemek ve sizler için oyunlar oynamak istiyorum. Haydi; Uzatın ellerinizi hepinizi öpmek istiyorum bu gün. Çocukluğumuzda okuduğumuz “ Âlimlerin atının ayağından sıçrayan çamur cübbemiz için süstür." Sözünü unutur muyuz hiç değerli öğretmenlerim. İşte siz busunuz. Anasınız bize, babasınız, kardeşsiniz, dostsunuz. Gecemize ay, gündüzümüze güneşsiniz. Sizin huzurunuza geldim bugün ve dünyanın bütün çiçeklerini getirdim sizlere. Dinleyin beni öğretmenlerim…

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, 
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım,
Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
Çiçeklerde acar benim gizli arzularım.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
Ama ben dünya üstündeyim, toprakta,
Yaz kış bir şey söyleyen toprakta,
Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım,
Yurdumun çiçeklenmesi için daima yaşadım,
Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
Simdi sustum, örtün beni, yatırın buraya,
Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.

     Değerli yazarımız Ceyhun Atuf KANSU’ nun bu ölümsüz şiiri ile beraber, memleketimin her köşesinde görev yapan ve bu dünyadan göçüp giden bütün öğretmenlerimin gününü kutluyorum.
Bir başka yazıda buluşmak üzere hoşça kalın dostça kalın.   
                                                  Nuri Gökgöz


23 Kasım 2007  11:23:47 - Okuma: (1223)  Yazdır




Haftanın Hit Haberleri

İstatistik