Yazı

Direnmek Yaşamaktır
Direnmek Yaşamaktır 

Memiş Güngör

Gençler toplumsal duyarlılığın sesi oldular. Çarpıklıkların,dayanılmaz baskıların karşısına dikildiler..Çığlık oldular.Fırtına oldular.Ateş oldular.Duman oldular.Geleceğin umudu oldular.Direnişin destanını yazdılar.Ben sevdim senin bu direnişini.

          İşte bu değil miydi bizim tarif ettiğimiz halk ve gençlik. Bu değil miydi Cumhuriyetin gençliğe yüklediği görev.Karşı duran, hakkını arayan,zapturapta karşı çıkan.Kendisi  olmayı,ben de varım demeyi özlediğimiz bu değil miydi.Öyle ben babayım, abiyim numaraları ile diktatörlüğü legalleştirmeye çalışanlara baş kaldırıdır bu direniş.Olmaması gereken  olaylara da değinip direnişin özünü değiştirmediğini bilelim.Tabi ki keşke olmasaydı bazı olumsuzluklar.Fakat barikatlar ve olayın doğası gereği şiddete karşı savunma olacaktı.Bu olayın haklılığını asla gölgelememeli. Hareketin onurlu ve haklı duruşu tüm halkımıza mal edilmeli.
         Kim ne derse desin “faydacılık” anlamında cumhuriyetin bunca yıl yetiştirdiği gençlerin bu mücadelede yerinin büyük olduğu kaçınılmaz.Şimdi burada ne dersen de ,  biz bu kefeni Cumhuriyetin verdiği cesaret sayesinde,bunca yıl birey ve halk olmamızdan dolayı yırttığımız netleşti.
        Karşı dur kardeşim,diren,hakkını ara.
         Ne zararı var?
         Ne oldu şimdi ?
         Sen bir insanın onurundan,gururundan,bireysel özgürlüklerinden sorumlu musun?
         Sen mi belirliyeceksin benim nasıl yatacağıma,kalkacağıma, ne içeceğime?
         Sen ne hakla benim günahımla sevabımla ilgileniyorsun?
          Daha neyime müdahale edeceksin be birader?
          Her şeyime karıştın.
          Herşeyimi sattın.
          Ekmeğimi,suyumu,işimi,onurumu,toprağımı,bankamı,demiryolumu.........
          Bu hakkı nereden buluyorsun?
          Direnişe devam edeceğiz.Yazarak çizerek.Alanlara çıkarak.Konuşarak.Şarkılarla,türkülerle devam edeceğiz.
           Direnmek nefes almaktır.
           Direnmek yaşamaktır.
           Önceliklerimizi merak edenler var.
           Aşımız,işimiz,ekmeğimiz,ailemiz.......
           Baba olmak,anne olmak.
           Sorumluluklar....
           Doğrumu sıraladık?
          Vatanımız önce mi olmalıydı?
          Başa gelmeliydi değil mi?Hani o yoksa saydıklarımızın hiç biri olmaz.Bunun adı faşistlik olmaz değil mi?Öncelik sırasında vatanı- milleti-ulusu öne oturtmazsan neye yarar.
            Ya sizin öncelikleriniz neler?
          Burada görünmez olursan, sadece diğerlerinden dem vurup ortaya fırlarsan doğru mu olur? Yoksa hepsi birbirini tamamlar mı?Ne dersiniz?
          Ama bu yetmez. Söylediklerimiz halkta karşılığını bulmalı. Buralarda yazmak hoş, lakin insanlara da birer birer anlatmalıyız bu işi.İnanın her yerde konuşmalıyız.Bıkmadan usanmadan anlatıp, dinlemeliyiz birbirimizi.Yoksa bütün mücadele havada kalır.
        Unutmamalı, unutturmamalıyız.      


15 Haziran 2013  15:33:56 - Okuma: (480)  Yazdır




İstatistik