Yazı

Buzullar Ve Biz
Buzullar Ve Biz 

Nuri Gökgöz

Dünya ısınıyor her geçen gün ama nedense ilişkiler soğuyor.

Grönland ve Antarktika’daki buzullar erirken nedense kalplerimizdeki sevgiler katılaşıyor. Gökyüzündeki bulutlar eskisi gibi yağmura dönmezken nedense gözlerimizden daha fazla yaş akıyor. Dünyayı yöneten insanlar olarak birçok yerde yanlışlıklar yapıyoruz. Dünya hızla dönüyor. Hem de öyle bir hızla dönüyor ki saatte 1670 km. Acaba dünyanın bu hızlı dönmesinden başımız mı dönüyor diye düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi. Peki diyorum eskiden dünyanın dönme hızı yavaş mıydı ki şimdi dönüyor başımız. Aslında farkındayız yaptığımız bu yanlışlıkların ama maalesef ki hiçbir kimse farkında değilmişçesine umursamıyor. Ölümü yaklaşan insanlar kendi kendilerini yargılamaya başlarlar yaşamı içersinde: Ben bunu neden yaptım. Çevremdeki insanları neden kırdım. Muhtaçlara niçin yardım eli uzatmadım. Keşke yapmasaydım diye günah çıkartır yalnız kaldığı zamanlarda. Ölüm kesinleşen insanların ise her dediği yapılır. İncitilmezler. Güler yüzler eksik edilmez. Son anlarını huzur içinde yaşamaları için her şey yapılır. Oysa şu üzerinde yaşadığımız dünyamız hızlı bir şekilde ölüme doğru gidiyor. Hem de bizlerin katkılarıyla. Büyük sıkıntılara ve çıkmazlara düştüğümüzde “benim anam ağlıyor sizlerin haberi yok” der geçerdik. Şimdi bırakın analarımızın ağlamasını DÜNYAMIZ AĞLIYOR kimsenin umurunda değil. Şunu çok iyi bilmeliyiz ki üzerinde yaşayabileceğimiz başka dünyamız yok. Bir başka yazıda görüşmek üzere hoşça kalın dostça kalın.



23 Mart 2007  00:05:55 - Okuma: (1429)  Yazdır




Haftanın Hit Haberleri

İstatistik