Yazı

Nezahat…
Nezahat… 

Sevgi Melek

Sevgili Nezahat Hocam;

         Hocam değişmez mi insanın hayatında hiçbir şey? Hani büyüdükçe unutulurdu bir şeyler hocam, nerde?  Hocam hani Nazım’ın söylediği şey doğruydu, ‘iki şey var ancak ölümle unutulur, anamızın yüzüyle şehrimizin yüzü’. Hocam Nazım’ın söylediği şey doğruydu!
        
         Gidenler gelmiyor değil mi? Gelip de bize neler olduğunu anlatsalar, nelerden olduğunu. Eğer değiyorsa bir şeyler keşke bizde yapsak, bilsek de yapsak. Keşke daha çok kitap okusam mesela, yada keşke daha çok nezahat olsam. Hangisi daha çok işe yarar gittikleri yerde? Bana bunu söyleseler de ben onu yapsam, ya kitap okusam ölümüne ya da nezahat olsam Dinden mi gelir? Anlamadım, imandan mı? Ney, nezahat mı (?) kitap mı?
 
         Geçenlerde bir ayda herhangi bir gününde reşit oldum hocam. Bende o mübarek yaşa geldim ya, bizde 18 olduk hocam. ‘…ve on sekizimizde en değersiz eşyamızdır canımız’ der yine Nazım… evet doğrudur şiirde yazılanlar, yazan kadar gerçek ve yazan kadar afilidir ve…severmişim meğer…
Benim canım değersizmiş meğer. Benim canım değilmiş değerli olan meğer, benim canımı benden önce taşıyan değerli olanmış meğer. Ben hayatımda ilk defa Ankara da 18’imde gördüğüm kar’ı severmişim meğer, kar’ın yağması beni mutlu edermiş meğer. Anne sıfatı taşıyan her kadın beni derinden yakarmış meğer…
        
         Yok hocam ya yok yok olmadı bu mektup da, buradan yazmam hiç olmadı herhalde. Ben anlamadım hocam bu işi, ya derler,bir hiç ölmeyecekmiş gibi yaşama diğer tarafa bir şeyler götür birde derler ‘yani hayat, nasıl ve nerde olursak olalım hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak…’ ben anlayamadım bu işi. Hay aksi unutmuşum bunu Nazım söylemiş hocam. Peki bu diğer taraf denilen mekana götürülecek olan şeyler neler? Yada, şey ne? Beni onlarla yaksınlar ve uçuşan küllerimi gömsünler. Yada boş verin kimse uğraşmasın benimle.
 
         Yine söylüyorum yine söyleyeceğim
 
 
 Seni Seviyorum.
 
Sevgi Melek YİĞİT

8 Ocak 2012  11:41:04 - Okuma: (636)  Yazdır




İstatistik